همه چیز درباره تنها داروی موضعی جهان که باعث رویش مجدد مو می‌شود

ماینوکسیدیل برای اولین بار به عنوان یک داروی ضد فشار خون معرفی شد و کشف عارضه جانبی رایج آن، هایپرتریکوزیس (پر مویی)، منجر به ایجاد یک فرمول موضعی برای تقویت رشد مو شد. تا به امروز، ماینوکسیدیل موضعی درمان اصلی برای آلوپسی آندروژنتیک است و به عنوان یک درمان بدون نسخه برای سایر بیماری‌های ریزش مو استفاده می‌شود. با وجود کاربرد گسترده آن، مکانیسم دقیق اثر ماینوکسیدیل هنوز به طور کامل شناخته شده نیست. در این مقاله، هدف ما بررسی و به روز رسانی اطلاعات فعلی در مورد فارماکولوژی، مکانیسم اثر، اثربخشی بالینی و عوارض جانبی ماینوکسیدیل موضعی است.

ماینوکسیدیل از چه موقعی پیدا شد؟

ماینوکسیدیل برای اولین بار در دهه 1970 به عنوان یک داروی خوراکی برای درمان فشار خون بالا معرفی شد. به طور تصادفی، پزشکان رشد مجدد مو و هایپرتریکوزیس عمومی را در بیماران طاسی مشاهده کردند که منجر به ایجاد یک فرمول موضعی ماینوکسیدیل برای درمان آلوپسی آندروژنتیک (ارثی) شد. ابتدا در مردان و سپس در زنان از این محلول استفاده شد. محلول ماینوکسیدیل 2 درصد برای اولین بار در سال 1986 در بازار عرضه شد و سپس محلول 5 درصد در سال 1993 عرضه شد. علیرغم پذیرش جهانی آن برای بیش از 30 سال، مکانیسم زیربنایی اثرات تقویت کننده رشد مو ماینوکسیدیل هنوز به طور کامل مشخص نشده است.

محلول ماینوکسیدیل یا فوم ماینوکسیدیل

در مقایسه با محلول ماینوکسیدیل، فوم ماینوکسیدیل باعث افزایش انتقال ماده فعال به محل مورد نظر و نفوذ آسان دارو با تحریک کمتر می شود. از این رو، سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) مجوز 5% Minoxidil Foam را برای درمان ریزش موی ارثی صادر کرده است. استفاده از فوم همچنین راحت‌تر است، زیرا سریع‌تر خشک می‌شود و کمتر به محیط اطراف پخش می‌شود.

ماینوکسیدیل چگونه باعث رشد مو می‌شود؟

ماینوکسیدیل یک گشادکننده عروق شریانی قوی است که کانال‌های پتاسیم واقع در ماهیچه‌های صاف شریان محیطی را باز می‌کند و باعث هایپر پولاریزاسیون شدن غشای سلولی می‌شود.

این نظریه بیشتر تحت تاثیر نتایج یک مطالعه حیوانی که در آن ماینوکسیدیل سنتز DNA سلولی را افزایش داده و تکثیر سلولی را افزایش می‌دهد، صورت گرفت.

اثر مثبت ماینوکسیدیل بر رشد مو عمدتاً به دلیل متابولیت آن یعنی سولفات ماینوکسیدیل است و آنزیم مسئول این تبدیل سولفوترانسفراز است که در فولیکول‌های مو قرار دارد و تولید آن در افراد متفاوت است.

دو فنوئل سولفوترانسفراز مسئول سولفاته شدن ماینوکسیدیل در پوست سر انسان هستند و بیمارانی که فعالیت آنزیمی بالاتری داشتند نسبت به بیمارانی که فعالیت آنزیمی کمتری داشتند بهتر به ماینوکسیدیل موضعی پاسخ دادند. قابل ذکر است که هیچ ارتباطی بین غلظت سرمی یا بافتی ماینوکسیدیل و رشد مو وجود ندارد.

سالیسیلات و آسپرین می توانند سولفوترانسفراز را مهار کنند. یک مطالعه اخیر نشان داد که فعالیت آنزیمی فولیکولی پس از 14 روز مصرف آسپرین با دوز پایین کاهش یافته است. بنابراین، مصرف قبلی یا همزمان آسپرین پاسخ بالینی به ماینوکسیدیل موضعی را کاهش می دهد.

اثرات بیولوژیکی ماینوکسیدیل

ماینوکسیدیل چندین دهه است که برای درمان ریزش مو استفاده می شود. این دارو با افزایش رشد مو و کاهش ریزش مو بر سلول های فولیکولی تأثیر می‌گذارد. پس از 12 تا 24 هفته ریزش مو خاتمه می‌یابد.

موری و اونو کشف کردند که محلول ماینوکسیدیل فاز تلوژن را به 1 تا 2 روز در موش های تحت درمان در مقایسه با حدود 20 روز در موش های بدون درمان کوتاه کرد. افزایش سرعت سنتز DNA در آناژن وجود داشت که نشان می‌دهد ماینوکسیدیل سلول‌های زاینده موی ثانویه، فولیکول‌های تلوژن را تحریک می‌کند و باعث تغییر سریع به فاز آناژن می‌شود.

آزمایش‌های بالینی در بیماران طاسی ارثی تحت درمان با محلول ماینوکسیدیل 2% یا 5% افزایش قابل‌توجهی در رشد مو و کاهش ریزش مو را نشان داد و نتایج عالی با فرمول 5% دیده شد.

از ماینوکسیدیل برای چه مشکلاتی از مو استفاده می‌شود؟

ماینوکسیدیل موضعی توسط FDA برای درمان ریزش مو ارثی تایید شده‌است. علاوه بر این، از آن به عنوان یک داروی بدون نسخه برای درمان چندین اختلال مو مانند آلوپسی آره آتا (ریزش مو سکه ای)، آلوپسی اسکار، و اختلالات ساقه مو و همچنین برای بهبود رشد موهای بدن در نواحی دیگر از جمله ابرو و ریش استفاده شده است.

بیماری‌های های تایید شده توسط FDA

  • آلوپسی آندروژنتیک
  • ریزش مو با الگوی زنانه

استفاده بدون نسخه

  • آلوپسی آره آتا
  • تقویت ریش
  • آلوپسی سیکاتریسیال سانتریفیوژ مرکزی
  • آلوپسی ناشی از شیمی درمانی
  • تقویت ابرو
  • آلوپسی فیبروزان فرونتال
  • تورم مو (Monilethrix)
  • سندرم موهای آناژن شل
  • تلوژن افلوویوم

ماینوکسیدیل یک داروی رایج است که برای درمان مشکلات مربوط به ریزش مو تجویز می‌شود. مزایای قابل توجهی برای بیماران مبتلا به اختلالات مو فراهم می‌کند. تا به امروز، FDA فقط ماینوکسیدیل را برای ریزش مو ارثی تایید کرده است. با این حال، ماینوکسیدیل بدون نسخه برای درمان سایر اختلال مو و همچنین افزایش رشد موهای بدن استفاده می‌شود. اگرچه ماینوکسیدیل موضعی یک گزینه درمانی موثر و ایمن برای اختلالات مختلف مو در نظر گرفته می‌شود، اما برای برخی کاربردها به داده‌های مبتنی بر شواهد بیشتری نیاز است.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سبد خرید
پیمایش به بالا